Home / Featured / “Αρχή της μη διάκρισης” μεταξύ εργαζομένων ορισμένου και αορίστου χρόνου

“Αρχή της μη διάκρισης” μεταξύ εργαζομένων ορισμένου και αορίστου χρόνου

Δημοσιεύτηκε: 7:45 μμ Αύγουστος 9th, 2018  


Η Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης ήταν η πρώτη που απάντησε γραπτώς στη Βουλή  σε ερώτηση 52 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: «Ενσωμάτωση στην Ελληνική έννομη τάξη της νομολογίας του Δικαστηρίου της ΕΕ σχετικά με την “αρχή της μη διάκρισης” μεταξύ εργαζομένων ορισμένου και αορίστου χρόνου.»

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι με τις διατάξεις του Π.Δ. 164/2004 «Ρυθμίσεις για του εργαζομένους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου στο δημόσιο τομέα» (Α’ 134) προσαρμόστηκε η εθνική νομοθεσία προς τις διατάξεις της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, με την οποία «…επιδιώκεται αφενός μεν η βελτίωση της ποιότητας της εργασίας ορισμένου χρόνου με την εφαρμογή της αρχής της μη διάκρισης σε σχέση με την εργασία αορίστου χρόνου και αφετέρου η καθιέρωση ενός πλαισίου για να αποτραπεί τυχόν κατάχρηση που προκαλείται από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου» (άρθρο 1 του εν λόγω Π.Δ.).

Περαιτέρω, οι διατάξεις της παρ. 4 του εν λόγω Π.Δ. αναφέρουν ότι: «1. Όσον αφορά στους όρους και στις συνθήκες απασχόλησης, οι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου δεν επιτρέπεται, εκ μόνου του λόγου ότι η σύμβασή τους είναι ορισμένου χρόνου, να αντιμετωπίζονται δυσμενώς σε σχέση με τους αντίστοιχους εργαζόμενους αορίστου  χρόνου. Κατ` εξαίρεση και μόνον επιτρέπεται διαφορετική αντιμετώπιση κάθε φορά που συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι, οι οποίοι την δικαιολογούν…». Στην αριθ. 241/213 σχετική γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία έχει γίνει αρμοδίως αποδεκτή, αναγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι τα εθνικά δικαστήρια δέχονται παγίως ότι «…δεν είναι συνταγματικώς επιτρεπτή η διαφορετική μεταχείριση από τον
εργοδότη των εργαζομένων που παρέχουν σε αυτόν όμοια (ίδια ή παρεμφερή) εργασία υπό ουσιωδώς όμοιες συνθήκες (ίδιες υπηρεσίες για την εξυπηρέτηση αναγκών της αυτής κατηγορίας), αν δεν συντρέχει ειδικός και σοβαρός, κατ’ αντικειμενική κρίση, λόγος ή αν η οικεία νομοθετική ρύθμιση, η οποία προβλέπει δυσμενέστερη μεταχείριση κατηγορίας εργαζομένων σε σχέση με άλλη, δεν επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος (ΑΠ 1666/2001, 938/1999, 635/1993, 211/1992 Ε.Α. 3284/1996)».

Τέλος και δεδομένου ότι αφενός η εν λόγω ερώτηση αφορά στις δυσμενείς συνθήκες απασχόλησης των αναπληρωτών εκπαιδευτικών έναντι των μονίμων, η υπηρεσιακή κατάσταση των οποίων ρυθμίζεται από διατάξεις, οι οποίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων μας αφετέρου δεν προσδιορίζεται σε ποιο τομέα αφορούν οι δυσμενείς συνθήκες απασχόλησης, αρμόδιο να απαντήσει είναι το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.


 

Σχολιάστε το άρθρο

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί Required fields are marked *

*

Δημοφιλή άρθρα



Sorry. No data so far.

x

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ?

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ 2023-2024

Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων προκειμένου να προβεί στην έγκαιρη στελέχωση των ...