Home / Featured / Ποινή δύο μισθών σε Διευθύντρια για χρήση παλαιάς σφραγίδας του Υπ. Παιδείας

Ποινή δύο μισθών σε Διευθύντρια για χρήση παλαιάς σφραγίδας του Υπ. Παιδείας

Δημοσιεύτηκε: 3:04 μμ Δεκέμβριος 11th, 2015  


sfragida

Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς αποφασίσαμε μαζί με συνάδελφο σχολική σύμβουλο να οργανώσουμε κάποιες επιμορφωτικές συναντήσεις, χορηγώντας και τις σχετικές βεβαιώσεις.

Και ενώ το μόνο που απέμενε ήταν η σφράγιση και υπογραφή των βεβαιώσεων, διαπιστώσαμε ότι η σφραγίδα που χρησιμοποιούσαμε δεν ήταν πλέον σε ισχύ, αφού το Υπουργείο –για δεύτερη φορά μέσα στο 2015– είχε αλλάξει ονομασία. Το θέμα παρέμεινε σε εκκρεμότητα. Στο μεταξύ, περιμένοντας την έκδοση της νέας σφραγίδας, πληροφορηθήκαμε ότι η Διευθύντρια του Πειραματικού σχολείου του Παν/μίου Αθηνών τιμωρήθηκε με παρακράτηση μισθού δύο μηνών, γιατί σε κάποια έγγραφα δεν είχε χρησιμοποιήσει τη «σωστή» –τη στιγμή εκείνη– σφραγίδα.

Εάν, βέβαια, αυτή τη στιγμή γινόταν ένας έλεγχος –έστω και δειγματοληπτικός– θα διαπιστώνονταν πλείστα όσα τέτοιου είδους «παραπτώματα» σε πάρα πολλά σχολεία και εποπτευόμενους φορείς από το Υπουργείο ανά την επικράτεια.

Όλοι, λοιπόν, οι έχοντες –εν δυνάμει– διαπράξει το συγκεκριμένο «παράπτωμα» θα έπρεπε να τιμωρηθούν με τον ίδιο τρόπο, αν θέλουμε να μιλάμε για κράτος δικαίου. Στην περίπτωση δε που ο έλεγχος γινόταν για το διάστημα από το 2009-2015, όπου το Υπουργείο άλλαξε συνολικά πέντε φορές ονομασία, θα διαπιστωνόταν σωρεία «παραπτωμάτων». Φανταστείτε πόσο σοβαρό χρηματικό όφελος θα απέφεραν στο Δημόσιο οι τόσες παρακρατήσεις αν ο νόμος εφαρμοζόταν όπως στην περίπτωση της Δ/ντριας του ΠΣΠΑ! Ίσως να καλύπτονταν, κατ’ αυτό τον τρόπο, αρκετοί μισθοί αναπληρωτών και να είχαμε λιγότερα κενά στα σχολεία! Χρήματα που θα μπορούσαν, επίσης, να εξοικονομηθούν από τη μη αλλαγή –κάθε τρεις και πέντε– της ονομασίας του Υπουργείου, αφού από μόνη της η εκάστοτε μετονομασία συνεπάγεται ένα σεβαστό ποσό που επιβαρύνει τον κάθε Έλληνα φορολογούμενο.

Είναι γεγονός ότι κάθε τέτοια αλλαγή –και όχι μόνο στις σφραγίδες– δημιουργεί νευρικό κλονισμό στα σχολεία, τα οποία πρέπει, κάθε τρεις και πέντε, να προσαρμόζουν στα νέα δεδομένα όλα τα έγγραφα (τίτλους σπουδών, βεβαιώσεις κ.λπ.). Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός Διευθυντή, ο οποίος, σε μια από τις επισκέψεις που έκανα στο σχολείο του, έβγαλε από ένα συρτάρι μια σακούλα γεμάτη με σφραγίδες, και αγανακτισμένος με όλο αυτόν τον τραγέλαφο, είπε ότι δεν πετάει τίποτα «γιατί ποτέ δεν ξέρεις…». Σίγουρα στη θέση του έχουν βρεθεί οι Δ/ντές όλων των σχολείων.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ;  Καθορισμός σειράς τάξης των Υπουργείων

Επειδή όμως σ’ αυτή τη χώρα οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη με καταιγιστικούς ρυθμούς, πάνω που πήγαινα να κλείσω αυτό το κείμενο, διαβάζω σε εκπαιδευτική ιστοσελίδα ότι ακόμη και το ίδιο το Υπουργείο έκανε λάθος στο όνομά του και μάλιστα σε επίσημη δημοσίευση νομοσχεδίου. Πρόκειται για το ΦΕΚ Α’ 143/09-11-2015 του Νόμου 4342/2015 (άρθρο 41).  Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο ο Υπουργός αναφέρεται ως Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων αντί του «σωστού», Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Προσωπικά, θεωρώ πολύ φυσικό να συμβεί κάτι τέτοιο. Αν σου αλλάζουν συνεχώς το όνομα, κάπου μπερδεύεσαι κι εσύ ο ίδιος! Αλήθεια, δόθηκε και στην περίπτωση του Υπουργείου εντολή για διεξαγωγή ΕΔΕ, ώστε να τιμωρηθεί ο… ένοχος,  όπως έγινε στην περίπτωση της Δ/ντριας του ΠΣΠΑ; Τίνος ο μισθός θα παρακρατηθεί και για πόσους μήνες;

Όσο για τις ονομασίες του Υπουργείου, θα κάνω μια σύντομη αναδρομή, από την ίδρυσή του έως σήμερα, ώστε να έχουμε μια σφαιρική εικόνα του όλου θέματος:

  • 1833-1926: Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημοσίου Εκπαιδεύσεως.

  • 1926-1949:  Υπουργείο Θρησκευμάτων και Παιδείας.

  • 1949-1955: Υπουργείο Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας.

  • 1955-2009: Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

  • 2009-2012: Υπουργείο Παιδείας, Διά βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

  • 2012-2013: Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού.

  • 2013-τέλη Ιανουαρίου 2015: Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.

  • Τέλη Ιανουαρίου 2015 – Σεπτέμβρη 2015: Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.

  • Σεπτέμβρης 2015–σήμερα: Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Σε μια πρώτη ανάγνωση των τίτλων βλέπουμε ότι οι μόνες σταθερές είναι η Παιδεία και τα Θρησκεύματα. Ανάλογα με τις εποχές, το ένα προηγείται ή έπεται του άλλου, η δε Παιδεία συνοδεύεται ή μη από τον επιθετικό προσδιορισμό «εθνική».  Τα υπόλοιπα μοιάζουν λίγο ανέστια, λες και βρίσκονται σε μια διαρκή κατάσταση μετεωρισμού: μπαίνουν, βγαίνουν, προτάσσονται, διαγράφονται, κάποια «μετακομίζουν» σε τίτλους άλλων Υπουργείων, που κι εκεί μπαινοβγαίνουν, άλλα πρωτοεμφανίζονται μέχρι να εξαφανιστούν ή και να επανέλθουν κάποια στιγμή…

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ;  ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ: Καταχωρίζονται αλλά δεν προσμετρώνται οι απουσίες λόγω της εποχικής γρίπης

Τέλος πάντων, η Ιστορία θα δείξει αν όλο αυτό σχετίζεται με τον γενικότερο μετεωρισμό της ελληνικής κοινωνίας, η οποία βρίσκεται σε μόνιμη διαδικασία μετάβασης που ποτέ δεν ολοκληρώνεται ή αν ερμηνεύεται με άλλους όρους.

Σε μια δεύτερη ανάγνωση διερωτάται κανείς: Η εκάστοτε αλλαγή τίτλου συνεπάγεται και αλλαγή περιεχομένου; Στα σχολεία εμείς οι φιλόλογοι διδάσκουμε ότι ο τίτλος συμπυκνώνει περιεκτικά το περιεχόμενο. Εδώ ισχύει κάτι τέτοιο; Αν ναι, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν όχι, τότε καιρός να σοβαρευτούμε.

Στο σχολείο διδάσκουμε και κάτι ακόμη: τη διαφορά ανάμεσα στο «είναι» και στο «φαίνεσθαι» – και μάλιστα μέσα από συγκεκριμένη τραγωδία, την Ελένη του Ευριπίδη (Γ΄ Γυμνασίου), την οποία ορισμένοι ειδικοί χαρακτηρίζουν ως τραγικωμωδία. Μήπως, τελικά, η λέξη αυτή συμπυκνώνει και εμπεριέχει τίτλους και περιεχόμενο όλου αυτού που περιγράφουμε;

Πριν από χρόνια, μια από τις πολλές «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις» που έχουμε βιώσει όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ –και μαζί μας όλη η ελληνική κοινωνία– είχε εμπνεύσει τόσο πολύ τους σκιτσογράφους της εποχής,  που ένας από αυτούς δεν άντεξε στον πειρασμό να δώσει και αυτός τη δική του ονομασία στο πολύπαθο αυτό Υπουργείο μέσα από σχετικό σκίτσο: «Υπουργείο χάριν Παιδιάς» το ονόμασε.

Και ένα τελευταίο. Επειδή σε αυτή τη χώρα οι μόνοι που τιμωρούνται είναι όσοι δουλεύουν σοβαρά και υπεύθυνα, θεωρώ ότι, από τη στιγμή που και το ίδιο το Υπουργείο μπερδεύτηκε με τον ίδιο του τον εαυτό ως προς τον αυτοπροσδιορισμό του (οι ψυχολόγοι θα το ονόμαζαν κρίση ταυτότητας), οφείλει να αποκαταστήσει την αδικία που έγινε εις βάρος της Διευθύντριας και όποιου άλλου ομοιοπαθούς (αν υπάρχει).

Αν κάποτε οι (εκάστοτε) ιθύνοντες εστιάσουν στο είναι και όχι στο φαίνεσθαι, τότε, ίσως, μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι σοβαρό και ουσιαστικό.

Χριστίνα Πετροπούλου

Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων ΠΕ02 Α’ Αθήνας

xpetropoulou1@yahoo.gr


 

Σχολιάστε το άρθρο

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί Required fields are marked *

*

Δημοφιλή άρθρα



x

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ?

Μήνυμα της Υπουργού Παιδείας για την Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος

Μήνυμα της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκης Κεραμέως, για τη Διεθνή Ημέρα ...