Δημόσια σχολεία vs ιδιωτικά (της Ελένης Καραγιάννη)

Δημοσιεύτηκε:

9:09 μμ Αύγουστος 27th, 2015

sxolio

Δημόσια σχολεία vs ιδιωτικά.

Με αφορμή τη συζήτηση πόσο και εάν  πρέπει να φορολογούνται τα ιδιωτικά σχολεία, παρατηρήσαμε τις τελευταίες ημέρες μια έξαρση επιχειρηματολογίας  σε άρθρα και γενικά σχόλια στο διαδίκτυο για την υψηλή ποιότητα της εκπαίδευσης που προσφέρεται από τα ιδιωτικά σχολεία σε αντίθεση με την πολύ χαμηλή των δημοσίων.

Σε αυτά τα άρθρα, φωνές κυρίως νέο-φιλελεύθερου(;) πνεύματος υποστήριξαν με νύχια και με δόντια πως η ιδιωτική εκπαίδευση δεν πρέπει να φορολογείται  γιατί προσφέρει ένα αναντικατάστατο κοινωνικό έργο ως  η μοναδική νησίδα πραγματικής εκπαίδευσης για τους Έλληνες μαθητές, προτρέποντας όλους τους  γονείς να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία.   Σε αυτά τα άρθρα-σχόλια, παρουσιάστηκε ένα δημόσιο σχολείο  όπου υπηρετείται από κηφήνες, ημιμαθείς, ένα βρόμικο ακατάλληλο,  απολίτιστο σχολείο, εχθρός των παιδιών, της μάθησης και του ταλαίπωρου γονέα που έτσι κι αλλιώς ξηλώνεται στην παραπαιδεία για να έχει  το βλαστάρι του τις ευκαιρίες εκείνες που του  στερεί το δημόσιο σχολείο

Αλήθεια είναι πως η παραπαιδεία είναι μια πληγή. Αν λειτουργούσαν με συνέπεια τα προγράμματα της  ενισχυτικής και του ολοήμερου δεν θα υπήρχε ανάγκη για φροντιστήρια. Ίσως

Τι γίνεται όμως στα ιδιωτικά σχολεία με αυτό το θέμα ; Λογικά η εναλλακτική που προτείνεται από αυτούς τους χώρους θα μπορούσε να λειτουργήσει ως η θαυματουργή πανάκεια για την γνωστική εξέλιξη των παιδιών. Μικρός(;) αριθμός μαθητών στα  τμήματα , ιδιαίτερα καταρτισμένοι(;)  εκπαιδευτικοί,  σύγχρονη (;) υλικοτεχνική υποδομή, κ.α. θα αρκούσαν για να φτιάξουν μικρές διάνοιες. Όλα αυτά μόνο με μερικές εκατοντάδες ευρώ το μήνα

Ή μήπως όχι;  Όσοι έχουμε δουλέψει σε ιδιωτικά, ακόμα και σε κάποια πολύ καλά΄(γιατί υπάρχουν και εκείνα που απλά αγοράζεις βαθμούς), γνωρίζουμε πως η παράλληλη εκτός ωραρίου ενισχυτική (το φροντιστήριο και τα ιδιαίτερα) , πολλές φορές προτείνεται από την ίδια την διεύθυνση του σχολείου και  γίνεται συχνά με τον ίδιο δάσκαλο της πρωινής ζώνης, στους χώρους του  ίδιου του σχολείου, με ένα  επιπλέον χρηματικό ποσό.  Μαύρο σχεδόν πάντα.

Όσοι έχετε δουλέψει σε ιδιωτικό ξέρετε για ποιο πράγμα μιλάω. Όσοι στέλνετε τα παιδιά σας σε ιδιωτικά επίσης γνωρίζετε για ποιο πράγμα μιλάω.

Μα και οι μαθητές των  ιδιωτικών σχολείων πάνε  φροντιστήρια και σε ιδιαίτερα μαθήματα;;

Ναι και αυτό γιατί τα φροντιστήρια είναι μια κουλτούρα που δεν έχει επιβάλει το Κακό ελληνικό δημόσιο σχολείο. Απόδειξη σε αυτό είναι όλοι εκείνοι οι “φτωχοί” μαθητές, τα προσφυγοπούλα και τα παιδιά δεύτερης γενιάς που αρίστευσαν σε ελληνικά πανεπιστήμια χωρίς φροντιστήριο. Τελευταίο γνωστό παράδειγμα ο Ζυλιέν από την Αφρική. Πρόσφυγας υπό διωγμό, είδε τους γονείς του να θανατώνονται, κατέληξε στην Ελλάδα, μέσα σε 4 χρόνια έμαθε την ελληνική και πέρασε πρώτος  στο ΤΕΙ μηχανολογίας. Αυτό το παιδί φοίτησε σε δημόσιο σχολείο της επαρχίας. Ναι ,σε δημόσιο.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ;  Εξ Αποστάσεως Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Σχολικών Μονάδων αναγνωρισμένο από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. Πανεπιστήμιο FREDERICK. Το κοντινό μεγάλο σου βήμα

Η ιδέα των φροντιστηρίων και της επί πληρωμή ενισχυτικής εκπαίδευσης δεν είναι ελληνική πατέντα. Υπάρχει ως θεσμός ακόμα και στην Φινλανδία που τόσο έχουμε εκθειάσει. Τα τελευταία χρόνια σχολεία σε χώρες της Ανατολής όπως η Ν. Κορέα κ.α., διαπρέπουν στις αξιολογήσεις PISA. Μαντέψτε ποια κακιά συνήθεια έχουν : Να στέλνουν τα παιδιά τους σε φροντιστήρια και σε ιδιαίτερα, μάλιστα σε βαθμό υστερίας. Όχι γιατί είναι κακό το εκπαιδευτικό σύστημα αφού έχει αξιολογηθεί ως κορυφαίο, αλλά γιατί είναι μια κουλτούρα  που έχει επικρατήσει σε μαθητές και γονείς. Ίσως να μην είναι κουλτούρα και συνήθεια και να είναι απλά το άγχος της Επιτυχίας. Μήπως το ίδιο άγχος της επιτυχίας δεν έχουν οι γονείς κι οι μαθητές της ελληνικής πραγματικότητας;

Όσοι έχουμε δουλέψει σε ιδιωτικά γνωρίζουμε επίσης   πως είναι ακριβώς η ΄ίδια εκπαίδευση που  παρέχεται , αφού διδάσκουν η ίδιας “ποιότητας” εκπαιδευτικοί (συνήθως νεαρής ηλικίας,πριν διοριστούν σε δημόσιο σχολείο), οι οποίοι έχουν την ίδια ειδίκευση, τις ίδιες επιμορφώσεις,  τα ίδια μεταπτυχιακά, από τα ίδια πανεπιστήμια και τους ίδιους φορείς. Αυτοί οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν τα ίδια κακογραμμένα βιβλία, υποτάσσονται στο ίδιο καταναγκαστικό Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών και διδάσκουν κάτω από τον έλεγχο και την επιβολή του ίδιου αναχρονιστικού εκπαιδευτικού συστήματος γενικά. Με άλλα λόγια, τα ιδιωτικά  παρέχουν την ίδια προβληματική και στείρα  εκπαίδευση με τα δημόσια σχολεία γιατί τους υποχρεώνει το ίδιο Υπουργείο Παιδείας για να το κάνουν.

Δεν μπορεί να μην υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους δυο αυτούς τύπους σχολείων; Ναι φυσικά και υπάρχουν  και έχουν να κάνουν συνήθως με τους ειδικούς χειρισμούς που δέχονται οι πελάτες- μαθητές. Επίσης συχνά, (όχι πάντα) τα ιδιωτικά μπορεί να έχουν εργαστήριο εικαστικών , αίθουσα μουσικής, ενημερωμένο αθλητικό εξοπλισμό και θέρμανση όλο το χρόνο. Ειδικά το τελευταίο είναι αλήθεια πως  δεν είναι δεδομένο για τα δημόσια σχολεία.

Δεν θέλω να πω πως όλα τα ιδιωτικά είναι ακατάλληλα. Υπάρχουν εξαιρετικά ιδιωτικά  όπως υπάρχουν και  εξαιρετικά δημόσια σχολεία, που το καθένα με τον τρόπο του κατάφερε να ξεφύγει από τη μιζέρια του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος Συνήθως πίσω από αυτές τις εξαιρέσεις υπάρχει ένα κοινό στοιχείο: κάποιοι άνθρωποι που αγαπούν τη δουλειά τους και τολμούν. Κατά τ` άλλα, υπάρχουν  απατεώνες-αρπακτικά  ιδιοκτήτες  ιδιωτικών, όπως υπάρχουν και ακατάλληλοι και ανεύθυνοι  διευθυντές δημοσίων σχολείων, που θα προτιμήσουν και οι δυο , τον εκπαιδευτικό που τους κάνει χατίρια, από τον εκπαιδευτικό που είναι ενοχλητικά δημιουργικός.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ;  Τα μόρια (της Χαράς Ανδρεΐδου)

Δηλαδή ο μόνος λόγος που ένας γονέας θα πρέπει να έχει σαν κίνητρο να επιλέξει  το  ιδιωτικό είναι η θέρμανση; Ίσως.  Εγώ πάλι, αν διάλεγα ποτέ ένα ιδιωτικό για το παιδί μου,  θα το έκανα μόνο εάν επιθυμούσα ένα σχολείο με ειδίκευση . Υπάρχουν ιδιωτικά που έχουν ειδίκευση σε γλώσσες συνήθως , ή θα μπορούσαν να έχουν ειδίκευση στην τεχνολογία, στις τέχνες, ή σε  κάποιο εκπαιδευτικό μοντέλο (πχ Reggio) ή στην θρησκευτική αγωγή.

Τώρα γιατί ακούμε ειδικά τα τελευταία χρόνια μια τόσο έντονη ρητορική κατά του ελληνικού σχολείου και κατά του Έλληνα εκπαιδευτικού; Σαφώς και υπάρχει μια προβληματική πλευρά του ελληνικού σχολείου.  Η αρνητική ρητορική όμως ίσως να εξυπηρετεί και κάποιους άλλους λόγους που όμως  δεν θα  αναλύσω εδώ. Για εμένα ένας είναι ο πιο σημαντικούς λόγος που έχει υποβαθμιστεί η εικόνα του δημοσίου σχολείου. Αδιαμφισβήτητα φταίνε οι εκπαιδευτικοί του δημοσίου σχολείου που δεν έχουν διαισθανθεί ακόμα την ανάγκη να επικοινωνήσουν την δουλειά τους, αντίθετα αφήνουν όλες εκείνες τις φωνές που έχουν οικονομικά συμφέροντα και πρόσβαση στα ΜΜΕ, να τους διασύρουν σε αρνητικά στερεότυπα.

Φταίει ο δάσκαλος του δημόσιου σχολείου που έχει αφήσει να τον παρασύρουν σε μια προλεταριοποίηση βολική. Φταίει που έχει επιτρέψει να αποδυναμώσουν την ακαδημαϊκή του υπόσταση και τον παιδαγωγικό του ρόλο.

Ο Giroux  πιστεύει πως ο δάσκαλος πρέπει να διεκδικεί για τον εαυτό του τον  τίτλο του διανοούμενου (και όχι του δημόσιου υπαλλήλου). Ο Έλληνας δάσκαλος ούτε τολμάει να σκεφτεί πως θα μπορούσε να είναι ο σύγχρονος διανοούμενος. Τόσο κατεστραμμένη είναι η αυτοεκτίμησή του.

Όσοι θέλουν να ονομάζουν τον εαυτό τους οπαδό (;) της φιλελεύθερης οικονομίας, ας σταματήσουν να είναι ρηχοί μπακαλόγατοι που αναμασούν στερεότυπα  και ας κάνουν μια έρευνα εις βάθος στο πεδίο αυτό που λέγεται ελληνική δημόσια εκπαίδευση. Ας επισκεφτούν σχολεία. Ας αφιερώσουν  ένα πρωινό για να ανακαλύψουν τις  μικρές Φινλανδίες  που έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια στις γειτονιές της χώρας. Πολλά από αυτά τα σχολεία έχουν “διαρρεύσει” στα ΜΜΕ και είναι εύκολο να τα βρουν.

Όσοι έχουν απορίες, αμφισβητούν την ποιότητα του δημόσιου σχολείου, ή όσοι έχουν καλή πρόθεση να δουν την πραγματική εικόνα  ας ρίξουν μια ματιά στα εκπαιδευτικά βραβεία της UNESCO, τα βραβεία  της Microsoft, των  e- twining, κ.α. Ή απλά μπορούν να μπουν στην πλατφόρμα καινοτομίας και καλών πρακτικών  του Υπουργείου Παιδείας.

Θα εκπλαγούν από αυτά που θα δουν πως συμβαίνουν στο ελληνικό δημόσιο σχολείο….

Ελένη Καραγιάννη

Εικαστικός –

εκπαιδευτικός εικαστικής αγωγής στο 2ο ΔΣ Αχαρνών

…………………………………………………………………………….

www.xenesglosses.eu

          

     

Σχολιάστε το άρθρο

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί Required fields are marked *

*

Sorry. No data so far.

Sorry. No data so far.

Sorry. No data so far.

x

ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ?

Ανοιχτή επιστολή– διαμαρτυρία για τη μη κάλυψη κενών εκπαιδευτικού κλάδου ΠΕ07 κατά την Α΄ και Β΄φάση αποσπάσεων

ΘΕΜΑ: «Ανοιχτή επιστολή– διαμαρτυρία για τη μη κάλυψη κενών εκπαιδευτικού κλάδου ΠΕ07 ...

Μοιράσου!